Wilmar de Visser (1972) studeerde contrabas aan de Hogeschool voor de kunsten in Utrecht bij Peter Stotijn waar hij in 1997 afstudeerde met de hoogste lof en onderscheiding. Hij vervolmaakte zijn opleiding bij Prof. Peter Puhn aan de Hochschule fur Musik und Theater in Hannover. Tijdens zijn studie zat Wilmar in het Jeugd Orkest van de Europese Unie, en Nieuw Sinfonietta Amsterdam.

Na zijn studie ontpopte Wilmar zich als één van de meest veelzijdige bassisten van Nederland. Hij is samen met Sonja van Beek oprichter en artistiek leider van EnsembleCaméléon, een ensemble van jonge topmusici dat zich richt op de uitvoering van groter bezette meesterwerken uit de kamermuziekliteratuur. Naast zijn werk als bassist van het Radio Filharmonsich Orkest, maakt hij ook deel uit van het Nederlands Blazers Ensemble.

Hij speelde samen met de meest uiteenlopende musici zoals Menahem Pressler, Iva Bittova, Marco Beasley, Esma Redzepova, Janine Jansen en DJ Laid Back Luke.

Als solist onderscheidde Wilmar zich met onder meer de Nederlandse premiere van de Rhapsodia Elegiaca van Virgillio Mortari, en het zelden gespeelde contrabasconcert van Eduardo Tubin. Sinds 2002 onderzoekt hij de mogelijkheden en onmogelijkheden van de Silent Bass, enkele componisten zoals David Dramm en John Psathas lieten zich al inspireren muziek voor Wilmar en zijn elektronische contrabas te componeren.

Wilmar bespeelt een bijzondere contrabas gebouwd door de engelse vioolbouwer Bernard Simon Fendt in 1825.